(untitled) (Książnica Śląska, 2025)
W artykule przeanalizowano siedemnastowieczne wiersze polskie, których tematem są matrymonialne perypetie staropolskich wdów i wdowców. Bohaterami literackimi utworów są mężczyzna i kobieta, których pierwowzorami byli przedstawiciele znaczących rodów magnackich XVII wieku. Zauważono, że ta sama sytuacja życiowa (strata kolejnych małżonków i pragnienie wejścia w kolejny związek małżeński) inaczej jest ujmowana w wierszu przedstawiającym bohatera męskiego niż w utworze prezentującym kobietę. Paszkwil na mężczyznę jest łagodniejszy, a kobietę zdecydowanie poniża się i potępia, co jest związane z normami obyczajowymi, panującymi w patriarchalnym społeczeństwie Rzeczypospolitej szlacheckiej.